١٨٠- اگر همسر ميّت با عموها و عمّه‌هاى أبوينى يا پدرى او و عموها و عمّه‌هاى مادريش وارث باشند، همسر ميّت نصيب أعلاى خود- به بيانى كه در فقره (١٤٧) بيان شد- را مى‌برد؛ و يك ششم از تركه هم به عمو يا عمّه مادرى- اگر يك نفر باشد- و يك سوم آن- اگر عمو و عمّه مادرى متعدّد باشند- به آنها مى‌رسد، كه بايد بالسّويّة تقسيم كنند؛ و در صورت تعدّد و اختلاف در جنسيّت، احتياط آن است كه با هم مصالحه كنند؛ و بقيّه تركه به عموها و عمّه‌هاى أبوينى يا پدرى مى‌رسد، و بايد طورى تقسيم كنند كه هر مذكّر دو برابر يك مؤنّث ببرد.

١٨١- اگر همسر ميّت با دايى‌ها و خاله‌هاى أبوينى يا پدرى ميّت و دايى‌ها و خاله‌هاى مادرى او وارث باشند، همسر ميّت نصيب أعلاى خود- به بيانى كه در فقره (١٤٧) بيان شد- را مى‌برد؛ و يك ششم از تركه هم به دايى يا خاله مادرى- اگر يك نفر باشد- و يك سوم آن- اگر دايى و خاله مادرى متعدّد باشند- به آنها مى‌رسد، كه بايد بالسّويّة بين خود تقسيم كنند؛ و بقيّه تركه نيز به دايى‌ها و خاله‌هاى أبوينى يا پدرى مى‌رسد، و بايد بطور مساوى بين خود تقسيم كنند.

١٨٢- اگر همسر ميّت با عموها و عمّه‌هاى أبوينى يا پدرى او و دايى‌ها و خاله‌هاى أبوينى يا پدرى و يا با دايى‌ها و خاله‌هاى مادريش وارث باشند، همسر نصيب أعلاى خود- به بيانى كه در فقره (١٤٧) بيان شد- را مى‌برد، و يك سوم مجموع تركه به دايى‌ها و خاله‌هاى او- چه أبوينى يا پدرى باشند و چه مادرى- مى‌رسد، و بايد بطور مساوى بين خود تقسيم كنند؛ و باقى تركه را به عموها و عمّه‌هاى أبوينى يا پدرى مى‌دهند، و بايد طورى بين خود تقسيم كنند كه هر مذكّر دو برابر يك مؤنّث ارث ببرد.

١٨٣- اگر همسر ميّت با عموها و عمّه‌هاى مادرى او و دايى‌ها و خاله‌هاى أبوينى يا پدرى او و يا با دايى‌ها و خاله‌هاى مادريش وارث باشند، همسر ميّت نصيب أعلاى خود- به بيانى كه در فقره (١٤٧) بيان شد- را مى‌برد، و يك سوم مجموع تركه به دايى‌ها و خاله‌هاى او- چه أبوينى باشند و چه پدرى- مى‌رسد، و بايد بطور مساوى بين‌