اصل فريضه- سه- ضرب مى‌شود و شش حاصل مى‌گردد، و از اين فريضه- شش- به دو خواهر أبوينى يا پدرى ثُلثان- چهار سهم- به عنوان فرض و به هركدام دو سهم داده مى‌شود؛ و دو سهم باقى هم به دو خواهر مادرى مى‌رسد و به هركدام يك سهم مى‌رسد.

٣٣٨- افراد مذكور با زوج، فرض زوج نصف و مخرجش دو است و فرض دو خواهر أبوينى يا پدرى ثُلثان و مخرجش سه است و فرض دو خواهر مادرى ثُلث و مخرجش سه مى‌باشد؛ و چون دو مخرجِ ثُلثان و ثُلث- سه و سه- متماثلند، اكتفاء به يكى از آنها مى‌شود، و چون سه و دو- كه مخرج نصف است- متباينند، يكى در ديگرى ضرب مى‌شود و شش حاصل مى‌گردد، و شش اصل فريضه مى‌باشد[١]، كه شش به زوج نصف- سه سهم- و به خواهران مادرى ثُلث- دو سهم- مى‌رسد؛ و يك سهم باقى به خواهران پدرى مى‌رسد، و چون يك منكسر بر دو خواهر پدرى است، مخرج كسر- دو، عدد رؤوس آنان- در اصل فريضه- شش- ضرب مى‌شود و دوازده حاصل مى‌گردد، و از اين فريضه- دوازده- به زوج نصف- شش سهم- و به خواهران مادرى ثُلث- چهار سهم- مى‌رسد و به هركدام دو سهم داده مى‌شود؛ و دو سهم باقى به خواهران أبوينى يا پدرى مى‌رسد و به هركدام يك سهم داده مى‌شود، و مقدار نقص- شش سهمى كه فريضه از سهام كمتر است- بر دو خواهر أبوينى يا پدرى وارد مى‌شود.

٣٣٩- افراد مذكور با زوجه، فرض زوجه رُبع و مخرجش چهار است و فرض دو خواهر أبوينى يا پدرى ثُلثان و مخرجش سه است و فرض دو خواهر مادرى ثُلث و مخرجش سه مى‌باشد؛ و چون دو مخرجِ ثُلثان و ثُلث- سه و سه- متماثلند، اكتفاء به يكى از آنها مى‌شود، و چون سه و چهار- كه مخرج رُبع است- متباينند، يكى در ديگرى ضرب مى‌شود و دوازده حاصل مى‌گردد، و دوازده اصل فريضه است، كه به زوجه رُبع- سه سهم- و به دو خواهر مادرى ثُلث- چهار سهم- مى‌رسد؛ و پنج سهم باقى به دو

[١] - و نيز مى‌توان گفت كه: چون دو مخرج- دو و سه- مُتبايِن هستند، يكى در ديگرى ضرب مى‌شود و شش حاصل مى‌گردد، و چون شش- كه حاصل ضرب دو در سه است- با سه تداخل دارد، اكتفاء به أكثر يعنى شش- مى‌گردد و شش اصل فريضه مى‌باشد.