١٤٥- اگر جدّ و جدّه پدرى و جدّ و جدّه مادرى ميّت با يك يا چند برادر و خواهر مادرى او وارث باشند، يك سوم تركه به جدّ و جدّه و خواهر و برادر مادرى ميّت مى‌رسد، و بايد آن را بالسّويّة بين خود تقسيم كنند، و دو سوم ديگر به جدّ و جدّه پدرى او مى‌رسد، و جدّ دو برابر جدّه ارث مى‌برد.

١٤٦- اگر جدّ و جدّه پدرى و جدّ و جدّه مادرى ميّت با يك يا چند برادر و خواهر أبوينى يا پدرى و يك يا چند خواهر مادرى او وارث باشند، يك سوم تركه به مادرى‌ها مى‌رسد، كه بايد بطور مساوى بين خود تقسيم كنند، و دو سوم ديگر به پدرى‌ها مى‌رسد، به اين صورت كه هر مذكر دو برابر يك مؤنث ارث مى‌برد.

١٤٧- اگر همسر ميّت با برادران و خواهران أبوينى يا پدرى او و جدّ و جدّه پدريش وارث باشند، همسر ميّت نصيب أعلاى خود- يعنى بالاترين نصيب، كه در زوجه يك چهارم و در زوج نصف است- را مى‌برد و باقى بين بقيّه تقسيم مى‌شود، به اين صورت كه هر مذكّر دو برابر يك مؤنّث ارث مى‌برد؛ و هرگاه همسر ميّت با برادران و خواهران مادرى و جدّ و جدّه مادرى او وارث باشند، همسر ميّت نصيب أعلاى خود را مى‌برد و بقيّه تركه به مادرى‌ها مى‌رسد، كه بايد بطور مساوى بين خود تقسيم كنند.

١٤٨- اگر همسر ميّت با يك يا چند برادر و خواهر أبوينى يا پدرى او و يك يا چند برادر و خواهر مادرى وارث باشند يا همسر ميّت با جدّ و جدّه پدرى و يك يا چند برادر و خواهر مادرى او وارث باشند، همسر نصيب أعلاى خود را- به بيانى كه در فقره قبل گذشت- مى‌برد، سپس به ورثه مادرى او اگر يك نفر است يك ششم و اگر متعدّدند يك سوم مى‌رسد تا بين خود بالسّويّة تقسيم كنند، و باقى به ورثه أبوينى يا پدرى او مى‌رسد، به اين صورت كه هر مذكّر دو برابر يك مؤنّث ارث مى‌برد.

١٤٩- اگر همسر ميّت با يك يا چند برادر و خواهر أبوينى يا پدرى او و جدّ و جدّه مادريش وارث باشند يا همسر ميّت با جدّ و جدّه پدرى و جدّ و جدّه مادريش وارث باشند، همسر ميّت نصيب أعلاى خود- به بيانى كه در فقره (١٤٧) بيان شد- را مى‌برد، و يك سوم از مجموع تركه به ورثه مادرى ميّت- چه برادر و خواهر و چه جدّ و جدّه باشند- مى‌رسد تا بين خود بالسّويّة تقسيم كنند، و بقيّه تركه به ورثه أبوينى يا پدرى او