١٦٦- اگر وارث ميّت فقط چند عموى مادرى يا چند عمّه مادرى باشند، تركه بالسّويّة بين آنها قسمت مى‌شود، و اگر چند عمو و عمّه مادرى وارث باشند نيز تركه بالسّويّة بين آنها قسمت مى‌شود؛ ولى در فرض دوم احتياط آن است كه با هم مصالحه كنند. ١٦٧- اگر وارث ميّت عمو و عمّه باشند، ولى بعضى از آنها پدرى و بعضى مادرى و بعضى پدر و مادرى باشند، عمو و عمّه پدرى ارث نمى‌برند، پس اگر با عمو و عمّه پدر و مادرى، عمو يا عمّه مادرى به تنهايى باشد، تركه را شش قسمت مى‌كنند، يك قسمت را به عمو يا عمّه مادرى و بقيّه را به عمو و عمّه پدر و مادرى مى‌دهند، و عموى پدر و مادرى دو برابر عمّه پدر و مادرى ارث مى‌برد؛ و اگر هم عمو و هم عمّه مادرى- با هم- باشند، تركه را سه قسمت مى‌كنند و دو قسمت آن را به عمو و عمّه پدر و مادرى مى‌دهند- و عمو دو برابر عمّه مى‌برد- و يك قسمت را به عمو و عمّه مادرى مى‌دهند، كه بطور مساوى بين خود قسمت كنند؛ و در فرض اخير احتياط آن است كه در تقسيم با يكديگر مصالحه نمايند.

١٦٨- اگر وارث ميّت عمو و عمّه باشند، ولى بعضى از آنها پدر و مادرى يا پدرى و بعضى مادرى باشند، چنانچه عمو يا عمّه مادرى تنها باشد، تركه را شش قسمت مى‌كنند، يك قسمت را به عمو يا عمّه مادرى و بقيّه را به عمو و عمّه پدر و مادرى يا پدرى مى‌دهند و عموى پدر و مادرى يا پدرى دو برابر عمّه پدر و مادرى يا پدرى ارث مى‌برد؛ و اگر عمو و عمّه مادرى با هم باشند، تركه را سه قسمت مى‌كنند و دو قسمت آن را به عمو و عمّه پدر و مادرى يا پدرى مى‌دهند- و عمو دو برابر عمّه مى‌برد- و يك قسمت را به عمو و عمّه مادرى مى‌دهند، كه بطور مساوى بين خود قسمت كنند؛ و در فرض اخير احتياط آن است كه در تقسيم با يكديگر مصالحه نمايند.

١٦٩- اگر وارث ميّت فقط يك دايى يا يك خاله باشد، همه تركه به او مى‌رسد؛ و اگر هم دايى و هم خاله وارث باشند و همه آنها پدر و مادرى ياپدرى و يا مادرى باشند، تركه بطور مساوى بين آنها قسمت مى‌شود.

١٧٠- اگر ورثه ميّت دايى و خاله باشند، ولى بعضى از آنها پدرى و بعضى مادرى‌