و بعضى پدر و مادرى باشند، دايى و خاله پدرى ارث نمى‌برند، پس اگر با دايى و خاله پدر و مادرى، دايى يا عمّه مادرى به تنهايى باشد، تركه را شش قسمت مى‌كنند، يك قسمت را به دايى يا خاله مادرى و بقيّه را به دايى و خاله پدر و مادرى مى‌دهند، كه بطور مساوى بين خود قسمت كنند؛ و اگر هم دايى و هم خاله مادرى- با هم- باشند، تركه را سه قسمت مى‌كنند و دو قسمت آن را به دايى و خاله پدر و مادرى مى‌دهند و يك قسمت را به دايى و خاله مادرى مى‌دهند، كه بالسّويّة بين خود قسمت كنند.

١٧١- اگر ورثه ميّت دايى و خاله باشند، ولى بعضى از آنها پدر و مادرى يا پدرى و بعضى مادرى باشند، چنانچه دايى يا خاله مادرى تنهاباشد، تركه را شش قسمت مى‌كنند، و يك قسمت را به دايى يا خاله مادرى و بقيّه را به دايى و خاله پدر و مادرى يا پدرى مى‌دهند؛ و اگر هم دايى و هم خاله مادرى- با هم- باشند، تركه را سه قسمت مى‌كنند، و دو قسمت آن را به دايى و خاله پدر و مادرى يا پدرى مى‌دهند و يك قسمت را به دايى و خاله مادرى مى‌دهند، و در تمام فروض بايد بين دايى و خاله بطور مساوى قسمت شود.

١٧٢- اگر ورثه ميّت يك يا چند عمو و عمّه پدر و مادرى يا پدرى او با يك يا چند دايى و خاله پدر و مادرى يا پدرى او باشند، يك سوم تركه به دايى و خاله او مى‌رسد، و بايد بالسّويّة بين خود تقسيم كنند، و دو سوم آن به عمو و عمّه‌اش مى‌رسد، و هر عمو دو برابر يك عمّه مى‌برد؛ و اگر همراه با دايى و خاله پدر و مادرى يا پدرى، فقط چند عمو يا فقط چند عمّه پدر و مادرى يا پدرى وارث باشند، دو سوم تركه را بايد بالسّويّة بين خود تقسيم كنند.

١٧٣- اگر يك يا چند عمو و عمّه مادرى ميّت با يك يا چند دايى و خاله مادرى او وارث باشند، يك سوم تركه به دايى و خاله مادرى مى‌رسد، و بايد بالسّويّة بين خود تقسيم كنند؛ و دو سوم آن به عمو و عمّه مادرى مى‌رسد، كه بايد بالسّويّة بين خود تقسيم كنند؛ و در فرض دوم- كه متعدّد باشند- احتياط آن است كه با يكديگر مصالحه نمايند.

١٧٤- اگر عمو و عمّه پدر و مادرى يا پدرى ميّت با دايى و خاله پدر و مادرى يا پدرى‌