موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٣٧ - چهارم شغل نبودن سفر
نكرده باشد و كمتر از ده روز بماند، روزه و نمازش چطور است؟ و كسى در جايى كار مىكند كه تا آنجايى كه محل سكونتش مىباشد چهار فرسخ مىباشد و جايى كه سكونت دارد ١٥ سال است ماندگار است و هر روز صبح مىرود و عصر بر مىگردد؛ نمازش تمام است يا نه؟ در محل كارش و در محل سكونتش و در وطن اصلىاش كه ترك وطن نكرده باشد بفرماييد حكمش چيست؟
بسمه تعالى، در وطن اصلى كه هنوز از آن اعراض نكرده، نماز تمام و روزه صحيح است و در محل كار و محل سكونت كه وطن او نيست، حكم مسافر دارد.
[سؤال ٢٤٦٠] ١١٦٧١٠٢١
بسمه تعالى ٦/ ٢/ ١٣٦٢
محضر انور حضرت آيت اللَّه العظمى امام خمينى، مدّ ظله العالى
احتراماً؛ ضمن درود و سلام و تحيات وافره و آرزوى صحت مدام و مستدام براى امام امت و با عرض تهنيت و تبريك ولادت با سعادت مولاى متقيان حضرت على عليه السلام به عرض مبارك مىرسد بر اينكه اينجانب به اقتضاى شغل موظفى خودم كه بهداشتيار بهدارى هستم، صبحها بعد از نماز از وطن خارج و تا حدودى دورتر از شهر بايد بروم كه شرعاً حد ترخص مىباشد و بعد از ظهر شرعى مجدداً به وطنم بر مىگردم كه تقريباً قرارداد شده سالهاى سال بدين نحو به خدمت ادامه دهم؛ استدعا دارم حكم شارع مقدس اسلام را در اين خصوص كه آيا نماز را بايد قصر و روزه را افطار كنم و يا بالعكس، ذيلًا مرقوم فرمايند. عظم اللَّه اجورنا و اجوركم.
بسمه تعالى، اگر از وطن شما تا محل كارتان ٥/ ٢٢ كيلومتر يا بيشتر باشد حكم مسافر پيدا مىكنيد كه در غير وطن بايد نماز را شكسته بخوانيد و نمىتوانيد روزه بگيريد؛ مگر قبل از ظهر به وطن برسيد و افطار نكرده باشيد.