٤. اگر در تهران به عنوان مسافر محسوب شوم قضاى روزه‌هاى ماه مبارك را چه موقعى به‌جا آورم؟ با توجه به اين‌كه از اصفهان هم ترك وطن كرده‌ام و نمى‌توانم نماز را كامل بخوانم و روزه بگيرم، و ضمن اين‌كه در صورتى كه اصفهان هم وطن بنده به حساب آيد، در طول سال حداكثر هفت يا هشت روز به اصفهان مى‌روم، آن هم در سه يا چهار نوبت و هر نوبت يك يا دو روز.

بسمه تعالى، اگر از اصفهان اعراض نكرده‌ايد يعنى به قصد اين‌كه ديگر براى سكونت به آن‌جا نرويد آن‌را ترك نكرده‌ايد در اصفهان نماز شما تمام است و مى‌توانيد روزه بگيريد و در هر صورت قضاى روزه‌ها را از رمضان بعد نبايد تأخير بيندازيد هر چند به اين نحو كه در محلى قصد ده روز كنيد و در آن روزه بگيريد.

اميد است با پاسخ كامل به سؤالات فوق بتوانم وظيفه‌ام را شناخته و با انجام آن رضايت خداى متعال را كسب كنم.

[سؤال ٢٠٤٥] ٩٠٧٥٩٨٧

بسمه تعالى ١٩/ ٤/ ١٣٦١

محضر مبارك رهبر انقلاب و بنيان‌گذار جمهورى اسلامى ايران، امام خمينى، متّع‌اللَّه المسلمين بطول بقاء وجوده الشريف‌

پس از درود به آن رهبر كبير، تقاضاى پاسخ‌گويى به مسائلى به شرح زير را دارم:

شخصى است كه متولد محلى غير از تهران و ساكن تهران مى‌باشد، در ضمن نسبت به آن محل اظهار علاقه مى‌كند.

١. وضعيت نماز و روزه ايشان چگونه است؟

٢. وضعيت نماز و روزه همسر ايشان چگونه مى‌باشد؟

٣. اين شخص فرزندانى دارد كه به سن شرعى رسيده‌اند، ولى متولد تهران مى‌باشند و كاملًا هم تابع وى هستند. وضعيت نماز و روزه ايشان، در صورتى كه نسبت به زادگاه پدر اظهار بى‌علاقگى كنند، چگونه است؟

بسمه تعالى، در تهران اگر قصد زندگى دائمى ندارد، بدون قصد اقامت ده روز در يك محله، نماز قصر است و روزه صحيح نيست و در وطن اصلى‌