تهران آمدم تا سال ٥٥ به عنوان مسافر عمل كردم، ولى همزمان با ازدواج كردن قصد اقامت در تهران نمودم، و از سال ٥٥ تا به حال نماز را كامل و روزه را گرفته‌ام، ولى تا به حال هميشه اجاره‌نشين بوده و هستم. حال با توجه به استفتا و پاسخ آن در مورد وضعيت اجاره‌نشين‌ها در بلاد كبيره (كه تا موقعى كه اجاره‌نشين است، مسافر محسوب مى‌شود)، به سؤالات زير پاسخ عنايت فرماييد. متذكر مى‌شوم كه بنده از ابتداى بلوغ مقلد امام امت بوده و هستم و مقلد فرد ديگرى نبوده‌ام.

١. آيا بنده كه قبلًا قصد اقامت كرده‌ام، و هنوز اجاره‌نشين هستم، در تهران مسافر محسوب مى‌شوم؟

بسمه تعالى، مطلب مزبور به صورتى كه ذكر شده بى‌اساس است، در قصد توطن در يك شهرى داشتن خانه ملكى شرط نيست و اجاره‌نشينى مضر نيست، اگر قصد زندگى دائم در يكى از محلات تهران نموديد و مدتى در آن محله اقامت نموديد آن محله وطن شما محسوب است وگرنه با قصد اقامت در يك محله نماز و روزه را مى‌توانيد تمام به‌جا آوريد.

[سؤال ٢٠٤٣]

٢. اگر به عنوان مسافر محسوب مى‌شوم، وضعيت نماز و روزه گذشته‌ام چه مى‌شود؟ آيا بايد اعاده كنم؟

بسمه تعالى، آنچه بدون قصد ماندن ده روز در يك محله تمام خوانده‌ايد يا روزه گرفته‌ايد را بايد قضا كنيد.

[سؤال ٢٠٤٤]

٣. از حدود سه ماه پيش كه استفتا فوق را ديده‌ام، تا به حال به احتياط عمل مى‌كنم.

(نماز كامل و شكسته را با هم مى‌خوانم) آيا به وظيفه‌ام عمل كرده‌ام؟

بسمه تعالى، احتياط بسيار خوب است و ان شاء اللَّه به وظيفه عمل كرده‌ايد.