موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٠٨ - بلاد كبيره

٢٨. آيا زن در توطّن يا مسافرت، تابع مرد است؟ در چه شرايطى و تا چه حدى؟

بسمه تعالى، ميزان، قصد خود زن است.

[سؤال ٢٠٣٨]

٢٩. كسى كه تهران وطن او است (در محله‌اى زندگى مى‌كند كه وطن او است)، بعد به محله‌اى كه كمتر از ٤ فرسخ است مى‌رود و منزل اجاره مى‌كند و قصد وطن در اين منزل اجاره‌اى نمى‌كند، در صورتى كه بخواهد مسافرت رود، مبدأ مسافرتش محل زندگى قبلى او است يا خانه اجاره‌اى فعلى او؟ و در بازگشت از سفر، در كدام خانه سفرش تمام مى‌شود؟

بسمه تعالى، در فرض سؤال، مبدأ و منتها، منزل جديد است، ولى اگر در بين راه به وطن اصلى برخورد مى‌كند، سفر قطع مى‌شود و بعد از آن، از همان جا مسافت شروع مى‌شود.

[سؤال ٢٠٣٩]

٣٠. كسى كه تهران وطنش نيست و قصد ماندن دائمى در تهران را ندارد و براى گرفتن روزه، قصد دهه در محله‌اى را مى‌كند، آيا مى‌تواند از آن محله تا مسافت كمتر از ٤ فرسخ خارج شود و برگردد؟ (مسأله، براى موارد زير جداگانه جواب داده شود.

١. در صبح برود و صبح برگردد ٢. در صبح برود و بعد از ظهر برگردد ٣. در صبح برود و فقط به مدت يكى دو ساعت و برگردد)

بسمه تعالى، اگر از اول، قصد خروج داشته و بيش از يكى دو ساعت در مجموع ده روز مقصود بوده، حكم مسافر دارد و اگر از اول، قصد نداشته و بعد از خواندن نماز چهار ركعتى خارج شده، در همه صور، روزه صحيح و نماز تمام است.

[سؤال ٢٠٤٠]

٣١. كسى كه در تهران به دنيا آمده و در آن ده‌ها سال زندگى مى‌كرده، بعد به دهات‌