موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٨٤ - بلاد كبيره
اينك سؤال ذيل از نظر اينجانب مطرح و لازم شرعى مىباشد:
١. آيا شخصى كه در يك نقطه از تهران بزرگ، مثلًا در شهر رى، سكونت دارد تا چه حد مسافت مىتواند از منطقه محل سكونت خويش خارج گردد تا نماز و روزه وى درست محسوب شود و شكسته نباشد؟
٢. با توجه به اينكه مناطق مختلف تهران به همديگر پيوسته مىباشد، براى رفت و آمد در داخل شهر- مثلًا نماز جمعه و ساير امور شخصى و اجتماعى- چه تكليف شرعى لازم الاجرا مىباشد؟
بسمه تعالى، شهر رى جزو تهران محسوب نيست. اگر از آخر شهر تا محل كار در داخل تهران به قدر مسافت شرعى باشد و يا آنكه در صورت سكونت در تهران، اگر از منزل تا محل كار به قدر مسافت شرعى باشد، حكم مسافر دارد.
[سؤال ١٩٨٠] ٨٨٠١٣١٠
بسمه تعالى ١٤/ ٩/ ١٣٦٠
پس از سلام وآرزوى سلامت و طول عمر آن حضرت از ايزد متعال و سپاس به درگاه بارى تعالى؛ غرض از مزاحمت، درخواست پاسخ يك مسأله شرعى بود كه ما پس از تماسهاى مكرر با دفتر امام (تهران) و دفتر پاسخ به مسائل شرعى در قم و تماس حضورى با بعضى از اهل علم، به علت جوابهاى مختلف، نتوانستيم صحيح اين مطلب را دريابيم.
كسى كه در تهران براى چند سال، موقت ساكن است و قصد اقامت دائم ندارد و هر روز براى انجام كارهاى اجرايى از محدوده محل منزل خويش خارج مىشود، حكم نماز و روزهاش به چه شكل است؛ يعنى چه مقدار (دقيقاً) فاصله گرفتن از منزل، نماز وى را شكسته و روزهاش را ساقط مىسازد؟ تقاضامنديم براى رفع شبهه شديد در اين باب، مسأله را به مرحمت و لطفتان مرتفع سازيد.