موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٨٢ - بلاد كبيره

منزل هستيم و ٢٤ ساعت در محل كار مى‌باشيم؛ تكليف نماز و روزه‌هايى كه در محل كار مى‌باشيم را بفرمايند.

خدايا، خدايا، تا انقلاب مهدى، خمينى را نگهدار؛ از عمر ما بكاه و بر عمر او بيفزا.

بسمه تعالى، در غير تهران، اگر از آخر شهر تا محل كار به مقدار مسافت شرعى نباشد، حكم سفر مترتّب نيست.

[سؤال ١٩٧٧] ٨٧٧١١٩٦

بسمه تعالى‌

بنده از فتواى آن حضرت مبنى بر اين‌كه «بايستى حتماً در بلاد كبيره، يك محله را وطن قرار داد» خبر نداشتم، لذا نماز و روزه‌ام را در اين‌جا (تهران) درست مى‌خواندم (البته مبدأ را خانه‌اى قرار دادم كه در آن زندگى مى‌كردم؛ يعنى اگر ٢٢ كيلومتر از اين خانه دور مى‌شدم نمازم را شكسته مى‌خواندم) تا اخيراً كه از فتواى آن حضرت مبنى بر اين‌كه «بايستى حتماً محله‌اى را مشخص نمود، با شرط اين‌كه مطمئن باشم كه مى‌توانم تا آخر عمر در اين محل بمانم»، چون اين شرط را دارا نمى‌باشم، چون ممكن است بعد از اتمام اجاره اين خانه، از اين محله بروم، لذا مردد مانده‌ام كه چه‌كار بكنم؟

در ضمن، شغلم پاسدارى است و فاصله بين خانه و محل كارم بيش از ٢٢ كيلومتر است و مجبورم هر روز اين مسافت را بروم و به خاطر موقعيت كارى‌ام برايم مقدور نيست ده روز مرخصى بگيرم و در خانه بمانم يا ده روز را در محل كارم بمانم تا بتوانم جهت گرفتن روزه قصد كنم (يعنى اين‌كه به من چنين مرخصى داده نمى‌شود) لذا سؤال مى‌كنم: اوّلًا در محل اول؛ يعنى شهرك پارچين (البته هنوز از آن‌جا اعراض نكرده‌ام و گاه‌گاهى، يعنى هر دو هفته يك بار، به آن‌جا مى‌روم) وضع من چگونه است؟ و در اين خانه كه در تهران زندگى مى‌كنم وضعم چگونه است؟ و به علت اين‌كه ماه رمضان امسال مأموريت بودم و نتوانستم روزه بگيرم وضع روزه‌هاى قضايم چطور مى‌شود؟