و اگر كسى به شهرى مثلًا مشهد مسافرت نمايد و در آن‌جا قصد اقامت ده روز يا بيشتر را نمايد، آيا با رفتن او به حرم، به صرف اين‌كه از محله‌اى به محله ديگر مى‌رود، روزه و نمازش مى‌شكند و قصد اقامت او به هم مى‌خورد يا نه؟

بسمه تعالى، حكم مذكور مربوط به شهر بزرگ خارق‌العاده، مثل تهران است و مشهد حكم ساير شهرها را دارد.

[سؤال ٢٢١٥] ٤٩٣- ٢٠٠٩

٣. از اوايل سال ٥٨ كه از شهرستان به تهران آمدم، اولًا در نظر داشتم تا موقعى كه انقلاب نياز دارد در تهران بمانم و اصولًا خيال برگشت نداشتم و تا مدتى كه حدوداً يك‌سال شد، طبق فتواى قبلى امام امت، نماز تمام مى‌خوانده و روزه مى‌گرفتم؛ يعنى اگر ده روز قصد ماندن داشتم، نماز كامل و روزه مى‌گرفتم تا پس از يك‌سال- تقريباً- كه فتواى امام را راجع به بلاد كبيره متوجه شدم؛ با توجه به اين‌كه در تهران ازدواج كرده‌ام و قصد زندگى در تهران را داشتم تا آن‌جا كه مقدور باشد، قصد ماندن در تهران را كرده و نماز خود را كامل مى‌خواندم و البته نمازهاى قبلى را تا شش ماه، به صورت شكسته خواندم، با سؤالى كه از بيت امام امت در تهران پرسيدم، گفتند كه اگر مطمئن نيستى، مى‌بايستى كه نمازت را شكسته بخوانى. با توجه به صحبت‌هاى زيادى كه در اين مورد شده است، خواهشمند است كه نظر امام امت را اعلام داريد؛ چه در مورد نمازهاى گذشته با توجه به اين‌كه در مورد انتخاب وطن، بيت امام در تهران، چيزى در مورد اجاره بودن خانه نگفتند و گفتند كه اشكال ندارد؛ اگر قصد ماندن در تهران را كنى، نمازت كامل است.

بسمه تعالى، بدون قصد ماندن دائم در يك محله تهران، حكم وطن مترتب نمى‌شود و در فرض مسأله، بدون قصد ماندن ده روز در يك محله، نماز شما شكسته است.