ولى بعد از اين‌كه به خدمت سربازى اعزام شدم و خدمتم تمام شد از تهران به محلات رفتم و عضو سپاه آن‌جا شدم و ديگر از تهران رفتم و پيش خودم گفتم كه ديگر براى زندگى كردن به تهران نخواهم رفت و مدت يك سال هم آن‌جا بودم ولى بعد از يك سال به عنوان مأمور به تهران آمدم و در واحد حفاظت سپاه مشغول خدمت شدم و هم اكنون مدت بيست ماه است تهران هستم و محافظ يكى از شخصيت‌ها هستم و در رفت و آمدها به اختيار او هستيم، گاهى ممكن است بيشتر از بيست و دو كيلومتر و يا كمتر از آن در شهر رفت و آمد كنيم و يا به شهرستان‌ها برويم و وضعيت پرونده من هم طورى است كه اگر آن را به تهران انتقال دهند، حاضرم براى هميشه در تهران بمانم وگرنه در تهران نخواهم ماند و بالاجبار به محلات و يا شهرستان ديگرى خواهم رفت.

ضمناً با انتقالى من هم فعلًا موافقت نمى‌كنند و هم اكنون هم به حسب معمول روزانه كمتر از بيست و دو كيلومتر رفت و آمد مى‌كنم. با اين شرايط خواهشمندم در مورد خواندن نماز اين‌جانب را راهنمايى فرماييد. لازم به تذكر است قبلًا يك مرتبه اين مسأله را تلفنى از دفتر امام پرسيده‌ام و جواب اين بود كه بايد نماز را شكسته بخوانى، ولى بعداً چند نفر به من گفتند بايد نماز را درست بخوانى و هم اكنون من نمازم را شكسته مى‌خوانم و نمازهاى قبلى كه درست خوانده بودم قضاى آن را به‌جا مى‌آورم.

بسمه تعالى، حكم مسافر داريد و نماز شما شكسته است.

[سؤال ١٩١٩] ٩١٢٣- ١٦٦٣

٢. آيا كسى كه در تهران به دنيا آمده و پدر و مادرش نيز در تهران به دنيا آمده باشند حكم طى كردن چهار فرسخ مسافت (٥/ ٢٢ كيلومتر) در موردش صادق است؟ (نماز را شكسته بخواند و روزه‌اش را بخورد) لطفاً حكمش را بفرماييد.

بسمه تعالى، بلى در مورد سؤال حكم مسافر مترتب مى‌شود.