موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢١٧ - نماز قضا
[سؤال ١٥٩٢] ٦٣٦٦- ٥
٢. شخصى در نظام گذشته ايران از كليه اعتقادات مذهبى به دور بوده است و در صورتى كه اعتقادى نيز وجود داشته صرفاً از روى مسائل خانوادگى بوده است و در آن موقع با منطق خود قادر به پذيرش آنها نبوده و در حال حاضر به اسلام ايمان آورده است؛ آيا لازم است نماز و روزه قضاى خود را ادا كند؟ و در صورتى كه لازم است؛ آيا براى مثال در مورد روزه مىبايست به ازاى هر روز روزه قضا شصت روز روزه بگيرد؟
بسمه تعالى، اگر مسلمان بوده، قضا دارد و چنانچه جاهل قاصر بوده، روزهها كفاره ندارد.
[سؤال ١٥٩٣] ١٣٩- ٢٨٧١
٦. اگر احتمال مىرود كه در اوايل تكليف، اشتباهاتى در نماز بوده، اكنون خواندن نماز احتياطى بهتر است يا نماز نافله؟
بسمه تعالى، اگر بطلان نماز محرز نباشد قضا واجب نيست.
[سؤال ١٥٩٤] ٧٢٥٥٢١
بسمه تعالى
حضور رهبر كبير انقلاب اسلامى ايران، حضرت امام خمينى سلام عرض مىكنم و اميدوارم كه حالتان خوب باشد و در پناه ايزد متعال و يارى او، اين انقلاب را به انقلاب جهانى حضرت مهدى (عج) رهبرى نماييد. «ان شاء اللَّه»
سؤال مهمى كه من با آن درگيرم و فكرم را ناراحت كرده، اين است كه من از سن بلوغ به بعد، به مدت شش سال در خواندن نماز و روزه گرفتن كاهلى كردم و اين موضوع البته علل فراوانى داشت كه چند نمونه آن را ذكر مىكنم:
١. مختلط بودن مدرسه راهنمايى و دبيرستان تا قبل از انقلاب و ناباب بودن معلمان قبلى ٢. نداشتن عالم مذهبى كه مردم را به راه راست و اسلام اصيل راهنمايى