موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٣٨ - چهارم شغل نبودن سفر

[سؤال ٢٤٦١] ١١٦٨١٠٨٦

بسمه تعالى ٢٣/ ٣/ ١٣٦١

محضر مبارك زعيم عالى‌قدر، افتخار عالم تشيع، آيت اللَّه العظمى امام خمينى‌

محترماً؛ افرادى هستند ارتشى كه ساكن مياندوآب و كارشان در مراغه است و هر روز با سرويس ارتش، صبح به مراغه حركت مى‌كنند و بعد از ظهرها به منزلشان كه در مياندوآب است برمى‌گردند و مسافت مياندوآب تا مراغه ٦٥ كيلومتر مى‌باشد، تكليف نماز و روزه‌شان چيست؟ و اگر به حكم مسافر باشند، چطور ايشان تا سال آينده روزه‌شان را بگيرند در صورتى كه هر روز بايد در سر كار باشند؟

بسمه تعالى، در مسير و محل كار، حكم مسافر دارند و قضاى روزه را در ايام تعطيل در وطن مى‌توانند به جا آورند.

[سؤال ٢٤٦٢] ١٠٢٩- ٣٤١٨

٢. اگر شخصى در محلى كه دور از شهر خودش است بخواهد يك‌سال كار كند و قصد هم داشته باشد هر پنج‌شنبه به شهر خودش برگردد- يعنى هفته‌اى شش روز دور از محل وطن خود كه بيشتر از مسافت شرعى است كار كند- نماز و روزه اين شخص چطور است؟

بسمه تعالى، در فرض مرقوم، در محل كار و بين راه حكم مسافر داريد.

[سؤال ٢٤٦٣] ١١٦٩١٠٤٠

بسمه تعالى ٢٤/ ١١/ ١٣٦١

مقام محترم مسئول دفتر امام خمينى، مدّ ظله العالى، سلام عليكم‌

ضمن آرزوى طول عمر براى امام عزيز و پيروزى براى رزمندگان اسلام و شفا براى مجروحين جنگ و انقلاب و موفقيت براى دست‌اندركاران جمهورى اسلامى؛ به استحضار مى‌رسانم كه مسافت راه از محل زندگى اصلى به محل كارم حدود ٣٠ كيلومتر مى‌باشد. هرگاه جهت انجام مأموريت به مكانى كه مسافت آن مكان با محل‌