موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٢٧ - چهارم شغل نبودن سفر

[سؤال ٢٤٤٠] ١١٥٣١٠٢٨

بسمه تعالى ٩/ ١/ ١٣٦٢

محضر مقدس حضرت آيت اللَّه العظمى، رهبر عظيم، كهف الفقراء، متّع اللَّه المسلمين بطول وجوده الشريف، امام خمينى، السلام عليكم ورحمة اللَّه وبركاته‌

١. چه مى‌فرماييد در اين مسأله: اشخاصى كه استخدام شده، محل مشخص سكونتشان در تهران، محل كارشان كارخانه ايران ناسيونال يا زنجان، كارخانه مينو است و همه روزه رفت و آمد كرده، نماز و روزه آن‌ها چطور است؟

بسمه تعالى، اگر تهران وطن آن‌ها نيست و قصد ده روز در يك محله آن نكرده‌اند يا به مقدار مسافت بروند، حكم مسافر دارند.

[سؤال ٢٤٤١]

٢. كارگر موقتى كه هر روز، مسافت شرعى را رفت و آمد مى‌كند، دستور نماز و روزه را تمام عمل نمايد يا نه؟

بسمه تعالى، حكم مسافر دارد.

٣. شخص كه قصد سفر كرده، مسافت شرعى را برود با حد ترخص كار نداشته، جنب حد ترخص باغ دارد به آن باغ كه رسيد، دو يا سه روز آن‌جا توقف نمايد، بعد بقيه راه را مى‌خواست برود، آن دو يا سه روزى كه آن‌جا مانده است، نماز و روزه چه حكم دارد؟

بسمه تعالى، حكم مسافر دارد.

[سؤال ٢٤٤٢] ١١٥٤٧٨٢

بسمه تعالى ١٦/ ١٠/ ١٣٦١

پيشگاه مبارك رهبر كبير انقلاب و بنيان‌گذار جمهورى اسلامى ايران، حضرت آيت اللَّه العظمى امام خمينى‌

كسى كه در يك شهر عضو سپاه است و هر هفته بدون توقف، فاصله هشت فرسخ‌