موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٩٠ - چهارم شغل نبودن سفر

آن به طور كامل، گرفتن يا نگرفتن روزه اعلام فرماييد. تا به گناه غفلت از اطيعوا اللَّه و اطيعوا الرسول و اولى الامر منكم آلوده نشوم.

بسمه تعالى، در غير وطن حكم مسافر داريد.

[سؤال ٢٣٦٣] ١١٠٤٤٥٢٤

بسمه تعالى ١٣ جمادى الاولى ١٤٠٢ ق‌

محضر مقدّس حضرت آيت اللَّه العظمى امام خمينى، دام ظله‌

پس از ابلاغ سلام؛ حقير مدت پنج سال در زمان مرحوم آيت اللَّه بروجردى قدس سره شب‌هاى جمعه به تهران رفت و آمد مى‌كردم و به فتواى ايشان نماز را تمام مى‌خواندم. و عدول از مسأله هم ننموده‌ام و اكنون از طرف حضرت مستطاب عالى در چادگان- در هشت فرسخى محل- نماز جمعه مى‌خوانم. آيا مى‌توانم به دستور سابق عمل نمايم يا قصد عشره نمايم؟

بسمه تعالى، اگر مأمومين نماز شما را صحيح نمى‌دانند نمى‌توانند اقتدا كنند و بايد قصد اقامه كنيد.

[سؤال ٢٣٦٤] ٤٨٢٤- ٨٤٦

٤. بفرماييد شخصى كه معلم يا كارمند دولت و يا راننده مى‌باشد، سال دوازده ماه تمام كار و شغل مشار اليه اين است كه از تهران به كرج برود و شب به تهران برگردد، آيا نماز تمام است و روزه مى‌تواند بگيرد يا خير و اگر روزه نمى‌تواند بگيرد به علّت اين‌كه در سفر است و نه دائم السفر پس تكليف اين شخص چيست؟

بسمه تعالى، كسانى كه شغل آن‌ها سفر نيست مانند كارمند و معلم و به قدر مسافت شرعى رفت و آمد مى‌كنند نمازشان شكسته و روزه آن‌ها صحيح نيست و بايد قضاى آن را تا رمضان بعد به‌جا آورند و كسى كه شغلش سفر است مانند راننده، نمازش تمام و روزه‌اش صحيح است.