نخواهد بود. و هيچ خطرى براى اين مطالب نيست. ما وقتى خطردار هستيم كه كمونيسم بتواند به ما غلبه كند كه آن وقت اول گرفتارى و ديكتاتورى مى‌باشد. يا رژيمى نظير رژيم شاه پيش بيايد. آن هم همان طور است. و اما آن رژيمى كه ما مى‌خواهيم، آن رژيمى است كه ملت ما دنبالش هستند، ديكتاتورى در آن معصيت بزرگ است. و فاشيستى از معاصى بزرگ است پيش ملت ما. و هيچ همچو خطرى نيست پيش ما.

[در اين فاشيسم جنبه مردمى و توده‌اى‌اش قوى است. در ايتاليا- كه ما در آنجا زندگى كرده‌ايم- و در آلمان، موسولينى و هيتلر به افكار اين جورى تكيه داشتند. و اين خطر هميشه هست كه توده مردم بتدريج نوعى حكومت ديكتاتورى را به وجود بياورند و آن رژيمى كه به وجود مى‌آيد كاملًا متكى به افكار عمومى است. اما در اعمال خودش مثل همان مطلق العنانها عمل مى‌كند.]

- توده ما توده مسلمان است. تعليمات اسلامى همان طورى كه در روحانيت هست، آنها به مردم هم تعليم كردند. و تمام اين مسائل اسلامى كه بر مبناى عدالت است و بر مبناى آزادى است و بر مبناى اختيار مردم است و بر مبناى آن چيزهاى متعالى است، در اسلام هست، و مردم هم او را دارند، بله امكان اين هست عقلًا كه اين مملكت از اسلام برگردد و بشود كمونيست. اگر چنين شد همه مردم از اسلام برگشتند و كمونيست شدند، اين خطر البته- آن وقت هست براى اسلام. و اما مادامى كه ملت ما مسْلم است، براى ملتى كه اسلام ندارد يا فرض كنيد كه تابع كمونيسم است، يا تابع اصول و مسالك ديگرى هست، البته اين خطر در آنها هست. و مملكت ما هيچ خطرى به هيچ وجه ندارد.

[مطلب ديگرى كه در غرب خيلى در آن سر و صدا شده است مسئله اعدامها كه مى‌گويند پانصد نفر تا حال در ايران اعدام شده‌اند، و اينها بدون وكيل مدافع و بدون تجديد نظر. باز هم شما با اين ترتيب موافقيد؟]

- اينها از باب اينكه يا غرب اين افراد را نشناخته است، اولًا پانصد تا نيست و بسيار كمتر است. و علت اين است كه يا غربيها نشناختند اين اشخاص را يا مى‌شناختند و مُتعمِّدند در اينكه خودشان را به نشناسى بزنند. اينها افرادى بودند كه علناً بسيارى‌شان آمدند و مردم را كشتند در خيابانها. يا امر به كشتن مردم در خيابانها دادند. و اين يك مسئله مبهمى نبوده‌