براى ما. ما مى‌دانستيم كه يك همچو حرفهايى هست. هميشه هست كه يك ضعيفى كه در مقابل يك قدرتهاى بزرگى مى‌خواهد جلوگيرى بكند اين تهمتها برايش هست. كسانى كه اجير هستند از طرف شاه، كسانى كه اجير هستند از طرف قدرتهاى بزرگ، ما توقع نداشته باشيم كه هيچ به ما زهرى، زهر چشمى وارد نكنند. خوب، ما هم در خارج مى‌بينيم كه در مملكت ما دارند آشوب مى‌كنند. عيناً مى‌بينيم كه آشوب مى‌كنند. و ما هم مى‌دانيم كه به اينكه در روزنامه‌ها آنها هر چه دلشان بخواهد تهمت مى‌زنند. خوب، شما لا بد ديديد اين را در روزنامه‌ها كه نوشته‌اند كه به امر خمينى پستانهاى زنها را بريده، با زنها چه كرده، البته دشمن است، ولى من متأسفم كه دشمنها اين قدر خلاف انصاف و خلاف انسانيت عمل كنند.

[آنهايى كه از شما ترس ندارند و من ديدم كه الآن اينجا جلوى منزل شما و در تهران هم ديدم كه «خمينى، خمينى» مى‌كنند. اينها يك احساسى به انسان دست مى‌دهد كه از يك تعصبى مى‌آيد. آيا شما اين را خطرناك نمى‌بينيد براى پيشرفت آدم، رشد انسان؟]

- اين تعصب نيست. اين آزادى دوستى است. اين به اصطلاح شما دمكراسى دوستى است. اينها احساس كرده‌اند كه روى مصالح آنها عمل مى‌كنيم. احساس كرده‌اند كه ما نمى‌خواهيم ظلم بكنيم. به آنها نمى‌خواهيم ظلم بكنيم. آنها را نمى‌خواهيم به زور وادار بكنيم به يك كارى. اين احساس كه آنها از اسلام دارند و اين احساس هم دارند كه ما همان تبع اسلام هستيم و مطابق احكام اسلام عمل مى‌كنيم. اين دو احساس در مردم هست. يكى اينكه اسلام را مى‌دانند كه رژيمى است كه عدالت در آن هست. و ما را هم مى‌دانند كه ما تابع يك رژيمى هستيم كه عدالت هست. و ما مى‌خواهيم اجرا كنيم عدالت را. از اين جهت است اين احساسات. نه يك تعصب خشكى باشد بدون منطق، بدون مبنا. و من اصلًا هيچ خطرى در اين، احساس نخواهم كرد.

[شما خطر فاشيسم را در ايران امروز مى‌بينيد؟]

- هيچ، ابداً همچو خطرى نيست. مادامى كه اين ملت به اسلام توجه دارد و تابع اسلام است و ما حكومت اسلامى مى‌خواهيم درست كنيم، هيچ خوفى نيست. هيچ ديكتاتورى‌