ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٣١٧ - تأييد اولياء الهى به( روح القدس)

نسبت به آن كمالات عينى نتيجه گرفته شود . البته فرشتگانى هستند كه مؤيد و مدبر امور بوده , و داراى مقام قداست مى باشند , ليكن روح انسانى نيز پس از طى درجات به همان مقام قدس راه مى يابد . نشانه اين مدعا جوابى است كه امام صادق عليه السلام در پاسخ أبوبصير بيان مى فرمايد . [١٣] أبوبصير سؤال مى كند , منظور از روح در كريمه شريفه( و أرسلنا اليك روحا من أمرنا ماكنت تدرى ما الكتاب ولا الايمان ) [١٤] كدام روح است ؟ امام عليه السلام در پاسخ مى فرمايد : آن روح كه خداوند بر رسول خود ارسال مى فرمايد , روحى اعظم از جبرائيل و اسرافيل سلام الله عليهما است . ارسال اين روح كه اعظم از فرشته وحى است به سبب فرشته نيست , بلكه به نفخه الهى است , كه در جان رسول اكرم صلى الله عليه وآله واقع مى گردد .

از آنچه گذشت دانسته مى شود آن تأييد كه به روح القدس براى حضرت عيسى عليه السلا م در كودكى واقع شد , با طى سريع درجات روح انجام شده است , زيرا كه سرعت در طى چه در زمان و چه در مكان و چه در درجات ممكن است , آنچه كه غير ممكن است , اين است كه درجات عاليه بدون طى درجات قبلى حاصل گردد , زيرا طفره در همه اقسام محال است .