ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٥٦ - حاكميت نبوى و ارائه احكام الهى
آن هدف هماهنگ است , و تنها كسى مى تواند جاعل اين دين باشد , كه از آن هدف كه همان معاد انسان است آگاه باشد , و خداوند تنها كسى است كه از معاد آگاه است .
درباره اين كه خداوند تنها كسى است كه از انجام انسان آگاه است , براهين عقلى و نقلى فراوان است , و بلكه چنان آشكار و روشن است كه نياز به ذكر نيست .
جهل ديگران نسبت به معاد و مرجع انسان , موجب شده است كه خداوند درباره رسول خود كه رسول بر همه آدميان است( وما أرسلناك الا كافة للناس ) [٢] در آيه ١٥١ سوره بقره بفرمايد :
( كما أرسلنا فيكم رسولا منكم يتلوا عليكم اياتنا ويزكيكم و يعلمكم الكتاب والحكمة ويعلمكم مالم تكونوا تعلمون ) .
يعنى پيامبر را فرو فرستاديم تا به شما انسانها چيزهايى را بياموزد كه هرگز آموختن آن مقدور شما نبود . زيرا علوم بشرى هر چه ترقى نمايد , در محدوده عالم طبيعت است , اما علم به معاد , و علم به حقايق اشياء آن چنان كه در برزخ و قيامت آشكار مى شود , علمى است كه هيچ گاه علوم انسانى و دانش تجربى , قادر به تحصيل آن نيست , تنها راه دانستن اين علوم , شهود غيب است كه به وحى و الهام الهى حاصل مى شود .
به عنوان مثال , انسان كجا مى تواند با پيشرفت علم بشرى , تمثل
[٢]سوره سبأ , آيه ٢٨ .