ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٩٢ - ولايت در آيات
پيغمبر صلى الله عليه وآله مى شمارند , از اينرو اينان انفاق مى كنند تا پيغمبر صلى الله عليه وآله بر ايشان صلوات بفرستد و صلوات پيغمبر صلى الله عليه وآله همان دعا و طلب رحمت است كه مايه سكونت و آرامش مؤمنين است . خداى سبحان مى فرمايد :
( خذ من أموالهم صدقة تطهرهم و تزكيهم بها وصل عليهم , ان صلاتك سكن لهم ) . [٢٢]
آنگاه قرآن , نظر اين عده را تأييد نموده و مى فرمايد( : الا انها قربة لهم ) آرى , البته اين انفاق براى آنان عامل تقرب و مايه دعاى پيامبر صلى الله عليه وآله است و نتيجه اش آن است كه خداى سبحان آنان را در رحمت خويش داخل خواهد نمود :
( سيد خلهم الله فى رحمته , ان الله غفور رحيم ) . [٢٣]
در سوره مباركه رعد آيه ١١ درباره اينكه فقط مؤمنين والى و سرپرست دارند , مى فرمايد :
( ان الله لايغير مابقوم حتى يغيروا ما بأنفسهم و اذا أراد الله بقوم سوءا فلا مرد له ومالهم من دونه من وال ) .
انسان بالضروره محتاج است و بالضروره به غير از خدا هم حاجت ندارد . براساس اين دو قضيه ضروريه كه در آيه شريفه([ يا أيهاالناس
[٢٢]سوره توبه , آيه ١٠٣ .
[٢٣]سوره توبه , آيه ٩٩ .