ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٣٢

حال غير حق را نديدن , جهاد اصغر و اكبر دارند , و هم در صيانت آن و بهره ورى از ثمره وى از جهادين غفلت ندارند , كه غفلت همان احتجاب از شهود حق مى باشد , وگرنه ,

جمال يار ندارد نقاب و پرده ولى *** غباره بنشان تا نظر توانى كرد

اكنون سخن را از زبان بهترين سالكان واصل مى شنويم . مناجات شعبانيه كه دستورالعمل همه امامان معصوم عليهم السلام است , اول از دعا , آنگاه ندا و سپس نجواى عبد شروع مى شود تا رفته رفته به ندا و سپس نجواى مولى ختم گردد .

( واسمع دعائى اذا دعوتك , واسمع ندائى اذا ناديتك , وأقبل على اذا ناجيتك . . . واجعلنى ممن ناديتة فأجابك , ولاحظته فصعق لجلالك فنا جيته سرا , و عمل لك جهرا ) .

و آنچه ائمه عليهم السلام در اين مناجات آرزو كردند , فوق آن چيزى است كه براى موساى كليم عليه السلام حاصل شد . زيرا صعقه و مدهوشى كليم الله محصول نگاه غير مستقيم حق بود , چون نگاه خداى سبحان به كوه افتاد نه به موسى( فلما تجلى ربه للجبل ) و خداوند خواسته موسى را در پرده حجاب پاسخ مثبت داد , نه بى پرده , يعنى موساى كليم عليه السلام عرض كرد( رب أرنى أنظر اليك ) خدايا خود را به من نشان ده , و براى من تجلى كن , تا با چشم جان نه با چشم سر , به سوى تو بنگرم , نه تو را ببينم . هرگز تقاضاى رؤيت مستقيم نداشت , بلكه تمناى نگاه بى پرده داشت و بين نظر و رؤيت فرق هاست . آنگاه خداوند فرمود رؤيت حق , بى پرده بهره تو نيست ,