ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٣٠
بود كه در جام جان اولياء هويدا شد , و فرق بين حالت احتجاب و حالت اشتهار در اصل ظهور كمال حق نيست , بلكه در علم به آن ظهور و جهل به آن مى باشد , و هر دانشى كه زمينه اين آگاهى خاص را فراهم نكند حجاب است .
تاكنون نمودارى از ره توشه سالكان و نيز ره آورد واصلان در ترنم هاى نيايش آنان روشن شد . آنچه در خور اهتمام است همانا بيان خط وصول بين عبد و مولا مى باشد , كه با چه راهى بنده به حق واصل مى شود , و حفظ آن به چه چيز است ؟
چون خداى سبحان هستى نامحدود است , لذا به هر چيزى از همه اشياء حتى از خود او به وى نزديك تر است , پس تنها راه وصول همانا شهود وى مى باشد , و تنها حجاب همانا غير او را ديدن است , و تنها چاره رفع حجاب , همانا انقطاع به سوى او است به طورى كه چيزى مورد توجه حسى و خيالى و وهمى و عقلى از لحاظ ادراك حصولى , و همچنين شيئى مورد بينش شهودى از جهت علم حضورى نباشد , مگر آنكه به عنوان وجه الله است .
( فأينما تولوا فثم وجه الله ) . [٤٦]
وقتى سالك از جهت بينش به جائى رسيد كه سراسر هستى خود و ديگران را نشانه آن بى نشان يافت , هم بر خاطره هاى خود مسلط مى گردد كه بد نيانديشد و بد نخواهد , و هم برخواسته هاى برخاسته از
[٤٦]سوره بقره , آيه ١١٥ .