ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٦٤ - ولايت عامه و ولايت خاصه

آن سبب محروم باشند , هرگز توفيق آن را به دست نمى آورند . در بعضى از آيات , از اين محروميت سخن رفته است .

اين كه در قرآن مى فرمايد :

( اولئك الذين لم يردالله أن يطهر قلوبهم ) . [١]

خداوند اراده نكرده است قلبهاى آنها را طاهر نمايد , مسلما , مراد از آن , اراده تشريعى نيست , زيرا شرعا همه مكلف به طهارت اند , پس آنچه كه مراد است , اراده تكوينى است . چه اين كه خداوند مى فرمايد :

( سأصرف عن آياتى الذين يتكبرون فى الارض بغير الحق ) . [٢]

يعنى , آنگاه كه آيات تدوينى و تكوينى , مكرر در معرض ديد آنها قرار داده شود , و آنها با بى اعتنايى و غفلت , متكبرانه از كنار آنها گذر كرده و كفران ورزند .

( وكأين من آية فى السموات والارض يمرون عليها وهم عنها معرضون ) . [٣]

توفيق تدبر در آيات را از آنان باز مى داريم , به گونه اى كه ديگر لذت مطالعه و حلاوت تأمل در اسرار عالم را ادراك نمى نمايند . و اين در