ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٢٥ - ظهور و تجلى ولايت الهى

حق است . به اين معنى كه آن شخص , مجلسى , و ولايت خداوند سبحان متجلى در آن مجلى است .

حضرت على عليه السلام در نهج البلاغه درباره تجلى خداوند سبحان چنين زبان به سپاس و ثنا مى گشايد :

( الحمدلله المتجلى لخلقه بخلقه) . [٥]

يعنى حمد خداوندى را كه براى خلق خود , به خلق خود تجلى نمود .

بهترين مثالى كه ظهور و تجلى ولايت الهى را در مجلاى مظاهر نشان مى دهد , مثال آينه اى است كه هر چه برابر آن قرار گيرد , در آن منعكس مى شود . آينه مجلايى است براى تجلى اشيائى كه در مقابل آن واقع شده است .

اگر صورت مرآتيه اى كه در آينه است , در قبال صاحب صورت سنجيده شود , و سؤال شود كه كار صورت در آينه , آيا در عرض كار صاحب صورت است , يا در طول آن است ؟ ممكن است , در ابتدا پاسخ داده شود , اين كار در عرض كار صاحب صورت نبوده , بلكه در طول آن مى باشد . اما چون دقت شود معلوم مى شود كه در آينه چيزى نيست , تا در قبال صاحب صورت كارى انجام دهد . آنچه در آينه هست , صرفا آيت و علامت صاحب صورت است و تنها او را نشان مى دهد .