ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٢

سلسله جبال نيست مسألت مى كنند .

( حتى توصيل الى قلوبنا فهم عجائبه وزواجر أمثاله التى ضعفت الجبال الرواسى على صلابتها عن احتماله ) . [٢٢]

سالكان كوى ولاء مى خروشند آنچنان خدا را ستايش كنند كه در جمع سعيدان اهل ولاء بار يابند .

( حمدا نسعد به فى السعداء من أوليائه و نصير به فى نظم الشهداء بسيوف أعدائه انه ولى حميد ) . [٢٣]

و چون اولياء الهى از ولاء نصرهم برخوردارند , و منصور خدا هرگز خوار نخواهد شد , لذا چنين زمزمه مى نمايند :

( اللهم انك من واليت لم يضرره خذلان الخاذلين , ومن أعطيت لم ينقصه منع المانعين ) . [٢٤] .

چنانكه اولياء الهى از ولاء محبت متنعم اند , و دوستى با خدا با تكبر سازگار نيست , و هركس كه در بزم محبت مقرب تر است , خاكساريش در پيشگاه قدس الهى افزون تر مى باشد .

( وان أحب عبادك اليك من ترك الاستكبار عليك و جانب الاصرار ولزم الاستغفار ) . [٢٥] .