ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٩٩ - حديث قرب نوافل

مى كنند . اما دشمنان خدا , چون از هر نورى بى بهره اند , كورى و ضلالت , آنها را از هر سو فرا مى خواند و آنان را در بيغوله هاى وحشتزاى گمراهى به كام هلاكت مى سپرد . و نشانه بينش صحيح اولياء الهى اين است كه دنيا را به خوبى شناختند لذا خود را از گزند آن حفظ كردند .

( ان أولياء الله هم الذين نظروا الى باطن الدنيا اذا نظر الناس الى ظاهرها ) . [٨] .

اولياى الهى كسانى هستند كه هنگامى كه مردم چشمشان به ظاهر دنياست , آنان درون دنيا را مى نگرند . ظاهر دنيا آكنده از شهوت ها و خواسته هاى نفسانى است , اما باطن آن آتشى است سوزان . چرا كه به تعبير پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله ( ان النار حفت بالشهوات) [٩] همان طور كه مجاهده با نفس و سلوك طريق الهى , ظاهرى دشوار دارد اما درون اين مصائب و شدائد بهشت است( ان الجنة حفت بالمكاره) . [٩]

سپس اميرالمؤمنين عليه السلام اضافه مى كند( واشتغلوا باجلها اذا اشتغل الناس بعاجلها) [٨] وقتى كه ديگران به ظاهر نقد و زودگذر دنيا پرداختند , اينها به آينده و درون ديررس آن مى پردازند( فاماتوا منها ماخشوا أن يميتهم) [٨] اينها مى دانند كه زرق و برق فريبنده دنيا انسان را از پاى درمى آورد . لذا قبل از اينكه از ناحيه