ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٩٠ - تسلط بر قواى ادراكى , راه مهار نمودن قواى تحريكى

اول حكمت ترك لذت است . در ابتداى سلوك انسان لذات را ترك مى كند , اما نمى تواند از آنها منزجر باشد . رفته رفته صورت درونى و ملكوتى اين لذات را مى شناسد , و پس از اين مرحله , يعنى هنگامى كه علم حصولى او به شهود منتهى شود , و چهره كريه و نفرت انگيز دنيا و لذتهاى زودگذر آن را مشاهده كند , خشم آلود از آن خواهد گريخت . ممكن است كسى بتواند از رياست و مقام فاصله بگيرد , اما هر كسى نمى تواند آن را پست تر از عطسه بز بداند . اين سخن , شايسته عارفى همچون اميرالمؤمنين عليه السلام است كه آخرت را كه باطن دنياست بالعيان مى بيند , از اين رو نه تنها دنيا محبوب او نيست , بلكه از آن متنفر است .

( أصل الاخلاص اليأس مما فى أيدى الناس) . [٢٥]

ريشه اخلاص آن است كه انسان از آنچه در دست مردم است , نااميد باشد , و به آنچه نزد خداست اميدوار باشد . در تأييد همين مطلب , اميرالمؤمنين عليه السلام در قسمتى از بيانات نورانى خود ضمن هشدار در مورد مسألت از غير خدا , مردم را تشويق مى نمايد كه از خدا درخواست نمايند . مى فرمايد :

(( التقرب الى الله تعالى بمسألته والى الناس بتركها]( . [٢٦]