ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١١

دانشمندان دو صنفند . يكى عالمى است كه به دانش خويش عمل مى كند و نجات مى يابد , و ديگرى عالمى است كه به دانش خود عمل نمى كند و هلاك مى شود .

علم در نفس هاى ناپاك از جنود جهل به شمار مى آيد . از حضرت امام باقر عليه السلام رسيده است :

( من طلب العلم ليباهى به العلماء أويمارى به السفهاء أو يصرف به وجوه الناس اليه فليتبوء مقعده من النار . ان الرئاسة لاتصلح الا لاهلها ) . [٢]

كسى كه علم را براى مباهات و فخر فروشى نسبت به دانشمندان , يا براى جدال با سفيهان , يا براى جلب توجه جامعه فراگيرد , در جايگاه دوزخ مى نشيند , زيرا رياست فقط براى اهلش كه از لحاظ نظر و عمل به كمال لازم هر دو جناح رسيده اند , شايسته است , و اگر عالمى مبتلا به هر سه خصلت بود , يعنى هم به دام فخر , و هم به تله جدال , و هم به بند جاه گرفتار آمد , عذابهاى گوناگونى به انتظار اوست . اعاذنا الله من شرور أنفسنا و سيئات أعمالنا .

٢ همانطور كه اصل تحصيل دانش به عنوان يك كمال انسانى در اسلام ترغيب شد , چه اينكه حضرت رسول اكرم صلى الله