فرهنگ معارف اسلامی - سجادی، جعفر - الصفحة ١٠٠٨ - سُكنى و عُمرى
اگر صد بار در روزى شهيد راه حق گردى
او كه از خمر مست است و در آن ترسان و از بيم عقوبت لرزان،غايت كار او حرقتست در آتش عقوبت.گرش نيامرزد و باشد كه خود بيامرزد،كه گفته است «إِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً» و خويشتنپرستى،كارى پر خطر است و مايۀ زيان،و عمل وى برون تاوان،در خطر استدراج و مكر و بيم.
و گفتهاند«السكر غليان القلب عند معارضات ذكر المحبوب» (از طبقات ص ٤٦٤) حلاج گويد«من اسكرته انوار التوحيد حجبته عن عبادة التجريد و نطق عن حقايق التوحيد،لان السكر هو الذى ينطق بكل مكتوم» (طبقات ص ٣٠١).
ز حضرت رسول روايت است:
ان لله شرابا لاوليائه اذا شربوا،سكروا،و اذا سكروا،طربوا،و اذا طربوا،طلبوا، و اذا طلبوا،وجدوا،و اذا وجدوا ذابوا و اذا ذابوا،غابوا،و اذا غابوا،طابوا، و اذا طابوا حصلوا و اذا حصلوا،استخلصوا، و اذا استخلصوا،وصلوا،و اذا وصلوا، اتصلوا،و اذا اتصلوا،لا فرق بينهم و بين حبيبهم» (از منتخب جواهر الاسرار ص ٣٠٢)
سُكنى
-(اصطلاح فقهى)رجوع به عطيه و عمرى و رقبى شود.
«و لا بد فيها من ايجاب و قبول و قبض فان توقتت بامد مضبوط او عمر احدهما المسكن او الساكن لزمت تلك المدة و ما دام العمر باقيا و الا توقتت بامد و لا عمر احدهما جاز الرجوع فيها متى شاء و ان مات احدهما مع الاطلاق بطلت و يعبر عنها اى عن السكنى بالعمرى ان قرنت بعمر احدهما و يعبر عنها بالرقبى ان قرنت بالمدة و كل ما صح وقفه صح اعماره و ارقابه و اطلاق السكنى يقتضى سكناه بنفسه و من جرت عادته أي عادة- الساكن به اى باسكانه معه كالزوجة...
و ليس له ان يوجرها او يسكن غيره...
سُكنى و عُمرى
-(اصطلاح فقهى) در كليات حقوقى«در سكنى،رقبى و عمرى»آمده است.تسليط مجانى بر منفعت با بقاء عين بملكيت مالك قدر مشترك بين هر سه موضوع بوده و در بعض خصوصيات با همديگر فرق دارند.
سكنى مخصوص است باعطاء حق سكونت در خانه و مثال آن بغير باين كه خود و بستگانش فقط حق داشته باشند در آن سكونت نمايند و حق استفادۀ ديگرى از آن نداشته باشد.
عمرى اختصاص به تمليك نفع مخصوصى نداشته بلكه شامل همه منافع مال خواهد بود.فقط از حيث مدت مقيد است بعمر احد طرفين يا عمر شخص اجنبى.
و تمليك منفعت در رقبى محدود است بوقت معينى و شايد بملاحظه ترقب و انتظار تمام شدن اين مدت باين اسم موسوم گرديده.
و محتمل است كه از رقبۀ بمعنى ملك باشد و از لحاظ اينكه مالك عين مال را براى انقطاع از منافع بطرف تسليم مينمايد باين اسم ناميده ميشود.
پس سكنى از حيث مدت عام است و