ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٨٦ - تفسير

ترسانيدن ايشان و گفت.

(الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ‌) و تكذيب كردند كسانى كه قبل از ايشان بودند كسى را كه بر ايشان مبعوث شده بود از پيامبران و آنچه را كه از كتابهاى آسمانى كه برايشان آورده بود.

(وَ ما بَلَغُوا مِعْشارَ ما آتَيْناهُمْ‌) ابن عباس و قتاده گويند: يعنى اى، محمد نرسيد قوم تو را ده يك آنچه را كه ما به پيشينيان داده بوديم از نيرو و فراوانى مال و طول عمر پس خدا هلاك كرد ايشان را.

(فَكَذَّبُوا رُسُلِي فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ) پس تكذيب كردند پيامبران مرا پس چگونه بود انكار من يعنى عقوبت من و تغيير دادن من حال ايشان را.

ابى مسلم گويد: يعنى نظر كن در آثار ايشان چگونه بود انكار من بر ايشان بهلاكت و نابودى، و مقصود اينست كه ما چنانچه هلاك كرديم آنها را هنگامى كه تكذيب پيامبران ما نمودند، پس اين هم هر آينه بايد به ترسند و حذر كنند كه مانند آنچه را كه بايشان از هلاكت و بدبختى رسيد به آنها نرسد.