ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٨ - اعراب

دليل:

ابو على طبرسى گويد: دليل قول كسى كه در وصل الف را تثبيت كرده اينست كه در قرآن مجيد چنين آمده و آن اساس آيه و آيات قرآنى است تشبيه بقوافى نموده از جهتى كه آن مقاطع آيات است، پس هم چنان كه تشبيه كرده (اكرمن و اهانن) را بقافيه‌ها در حذف ياء از آنها چنانچه حذف شده در مثل قول شاعر:

كسى كه مردم را از مرگ ميترسانيد كه ناگهان آيد وقتى كه مرگ به سراغش آمد انكار نمود.

همين طور تشبيه نموده اين را در اثبات الف بقافيه‌ها، و امّا كسى كه الف را در وصل انداخته، پس او اثبات آن را در قوافى ميداند و حال آنكه رؤس آيات قافيه نيست، پس در وصل حذف ميشود چنانچه در غير آنهم حذف ميشود از چيزهايى كه در وقف ثابت ميماند مثل تشديدى كه ملحق ميشود بحرفى كه بر آن وقف ميشود، و اين هنگاميست كه در خطا ثابت باشد پس شايسته است كه حذف نشود چنانچه هاء وقف از كلمه (حسابيه و كتابيه) حذف نميشود و اينكه آن جارى ميشود مجراى موقوف عليه و وصل هم نميشود

اعراب:

(أَنْ تَفْعَلُوا) موصول وصله است در محلّ رفع بسبب مبتداء بودن براى اينكه آن استثناء منقطع، و خبر آن محذوف و تقديرش اينست لكن فعلكم الى اوليائكم معروفا جائز لكن كار خوب شما بدوستانتان رواست.

(وَ إِذْ أَخَذْنا) در ظرف عامل، اذكروا قول خداى سبحان‌( إِذْ جاءَتْكُمْ‌)