ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٧ - تفسير

پس بآنها گفته ميشود آيا خداى متعال به هيچ كس ظلم و ستم نموده است آيا هر انسانى را باعمال خودش مجازات و پاداش داده، آيا كسى را بدون گناه عذاب نموده است مثل اين، پس ميگويند بلى در قضاوتشان عدالت نمود و هر كس را بكردار خودش كيفر داد.

و بعضى گفته‌اند: يعنى براى اينكه راستگويان را به پرسد در گفتار ايشان از راستى و صداقت در كارهايشان.

و بعضى گفته‌اند: تا اينكه از راستگويان به پرسند هدف شما از راستگويى چه بود، آيا فقط خدا بود، يا غير خدا، و در آن تهديدى براى دروغگويانست.

حضرت صادق ٧ فرمود: وقتى از راستگويى او سؤال شود كه به چه وجه و جهت بود، ميگويد (مثلا براى خدا و يا ... بود) پس به حسب آن پاداش داده ميشود، پس حال دروغگو چگونه خواهد بود آن گاه خداى سبحان فرمود:

(وَ أَعَدَّ لِلْكافِرِينَ عَذاباً أَلِيماً) يعنى مهيّا نموده براى كفّار عذاب دردناكى، سپس مؤمنان را مخاطب ساخته و فرمود:

(يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ‌) اى گرويدگان بحق و كسانى كه ايمان آورده‌ايد يادآور شويد نعمت خدا را بر خودتان، و تذكر داد بايشان بزرگ نعمت خود را بر آنها كه رفع احزاب (گروهاى مختلف عرب از قريش و غير آن) بود.

(إِذْ جاءَتْكُمْ جُنُودٌ) و ايشان آنهايى بودند كه تحزّب (گروه گرايى) كردن بر رسول خدا ٦ در ايّام جنگ خندق.