ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٤١١ - تفسير

ميگردد در رشته شده، و فلك مدار است براى آنكه دور ستارگان ميگردد و فلك پستان زنست هر گاه گرد باشد.

المشحون: پر و مملو است و شحنت الثغر بالرجال و مرز و سرحد پر از سربازان است و از آنست شحنه پاسدار و پليس و شبگرد كه شهر پر است از آنها و شب و روز پاسدارى ميكنند.

اعراب:

(رَحْمَةً مِنَّا) منصوبست بنا بر اينكه مفعول له باشد و (متاعا) عطف بر آنست و ممكن است كه عطف بر معنى باشد إلا ان نرحمهم رحمة و نمتعهم متاعا، مگر آنكه رحمت كنيم ايشان را رحمت كردنى و بهره‌مند نمائيم بهره‌مند كردنى.

تفسير:

پس خداى سبحان منّت گذارد بر خلقش بذكر اقسام نعمتهايش كه دلالت بر وحدانيت او ميكند و گفت:

(وَ آيَةٌ لَهُمْ‌) يعنى و دليل و نشانه است براى آنها بر اقتدار و توانايى ما( أَنَّا حَمَلْنا ذُرِّيَّتَهُمْ‌) البته ما حمل كرديم پدران و نياكان ايشان آنهايى را كه اين گروه از نسل ايشانند( فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ‌) ضحاك و قتاده و جمعى از مفسّرين گويند: يعنى كشتى نوح كه پر از مردم و نيازمنديهاى سرنشينان آن بود پس از غرق شدن سالم ماندند، پس از ايشان انسانهاى بسيارى بوجود آمد و پدران را ذرّيه ناميد از ذرء و آفريدن خدا خلق و آفريدگان را براى آنكه اولاد از ايشان خلق شده‌اند و اولاد را ذريّه ناميده براى آنكه از پدران بوجود آمده‌اند.