ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٤٢٩ - ترجمه
[سوره يس (٣٦): آيات ٦٦ تا ٧٠]
(وَ لَوْ نَشاءُ لَطَمَسْنا عَلى أَعْيُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّراطَ فَأَنَّى يُبْصِرُونَ (٦٦) وَ لَوْ نَشاءُ لَمَسَخْناهُمْ عَلى مَكانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطاعُوا مُضِيًّا وَ لا يَرْجِعُونَ (٦٧) وَ مَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ أَ فَلا يَعْقِلُونَ (٦٨) وَ ما عَلَّمْناهُ الشِّعْرَ وَ ما يَنْبَغِي لَهُ إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِكْرٌ وَ قُرْآنٌ مُبِينٌ (٦٩) لِيُنْذِرَ مَنْ كانَ حَيًّا وَ يَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكافِرِينَ (٧٠))
ترجمه:
٦٦- اگر بخواهيم بيگمان ديدگان ايشان را كور گردانيم پس بسوى راه پيشى گيرند پس چگونه آن را ميبينند.
٦٧- اگر بخواهيم البتّه بر همان جايى كه نشستهاند صورتهاى آنها را (بيكى از حيوانات) تغيير ميدهيم و در نتيجه رفتن را نتوانند و نه باز مى گردند.
٦٨- و هر كه را عمر دراز دهيم او را در آفرينش نگونسار ميگردانيم آيا بخرد در نمىآئيد.
٦٩- محمد" ص" را شعر نياموختيم و او را شعر گفتن نشايد، نيست- آنچه بدو فرستاديم جز ارشاد و قرآنى كه بيان كننده احكامست.