ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٠٧ - تفسير

است.

و ابن عباس گويد: يعنى مقام شما نزد من مانند مقام غير شما از زنهاى صالحه نيست، شما گرامى‌تر براى من هستيد و من بشما مهربان‌ترم و ثواب شما بزرگتر هست، براى مقامتان از رسول خدا ٦.

(إِنِ اتَّقَيْتُنَ‌) خداوند برايشان شرط تقوا نموده تا واضح شود كه فضيلت آنها بداشتن تقوى است نه بواسطه اتصال و نزديكيشان به پيامبر ٦.

(فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ‌) يعنى صداى خود را نازك نكنيد و با مردان به نرمى حرف نزنيد، و با بيگانگان مخاطبه و روبرو سخن نگوئيد كه منجر به طمع آنها شود، پس مانند زنى باشيد كه اظهار تمايل بمردان ميكنيد.

(فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ‌) قتاده گويد: پس طمع كند آنكه در دل او بيمارى نفاق است.

عكرمه گويد: آنكه در دلش شهوت زناست، و بعضى گفته‌اند: كه براى زن مستحبّ است وقتى با بيگانه صحبت ميكند صداى خود را خشن و كلفت نمايد براى اينكه اين دور از طمع و ريبه و شهوت است.

(وَ قُلْنَ قَوْلًا مَعْرُوفاً) و بگويند سخن پسنديده يعنى مستقيم نيكويى كه برى‌ء از تهمت و دور از ريبه و موافق با دين و اسلام است.

(وَ قَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَ‌) و در خانه‌هاى خود آرام بگيرند، امر فرمود ايشان را باستقرار در منازلشان و مقصود ثابت بودن شماست در منازلتان و ملزم بسكونت در آن بودن، و اگر از ماده وقر يقر باشد، پس معنايش اينست كه اهل وقار و سكينه (و خلاصه سنگين باشيد) و مانند برخى سبك نشويد و از خانه خود بيرون نزنيد.