ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٦٥ - تفسير

٣٠- بگو شما را وعده‌گاه روزيست كه ساعتى از آن باز پس نرويد و از آن پيشى نيز نگيريد.

اعراب:

(الَّذِينَ أَلْحَقْتُمْ بِهِ‌) عود كننده از صله بموصول حذف شده و تقديرش الحقتموهم به است و شركاء حال است، از (هم) حذف شده و كافه حال است از كاف در ارسلناك، يعنى ما فرستاديم ترا مگر آنكه براى همه مردم كافى باشى، و ايشان را از غير خدا منع نمايى، و گفته شده در كلام تقديم و تأخير است يعنى و ما تو را نفرستاديم مگر براى همه مردم، و كافه اصلش كافيه مثل عافيه و عاقبه و هر چه شبيه آنست، (بشيرا) حال بعد از حال و (نذيرا) عطف بر آنست.

تفسير:

سپس خداوند سبحان امر كرد كه محاكمه ايشان را با خدا واگذار كنند براى اعراض كردن و دورى كردنشان از دليل و راهنما و گفت.

((قُلْ)) بگو اى محمد.( يَجْمَعُ بَيْنَنا رَبُّنا) جمع ميكند بين ما پروردگار ما در روز قيامت.

(ثُمَّ يَفْتَحُ بَيْنَنا) سپس حكم ميكند ميان ما.( بِالْحَقِّ وَ هُوَ الْفَتَّاحُ‌) بحق و او حاكم (الْعَلِيمُ‌) داناى بحكم است چيزى از حكم بر او مخفى و مستور نيست.

((قُلْ)) بگو اى محمد( أَرُونِيَ الَّذِينَ أَلْحَقْتُمْ بِهِ شُرَكاءَ) نشان بدهيد بمن آنانى را كه بنام شريكان بخدا بسته‌ايد، خداى سبحان اين را ياد كرد بر وجه تعظيم و شگفت‌آميز، يعنى بمن نشان بدهيد كسانى را كه خيال‌