ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣١٩ - تفسير

در جماد و سنگ هم حاصل ميشود دليل و برهان بر خداى تعالى تسبيح و ذكر از ايشانست.

(وَ لا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيرٍ) يعنى خبر نميدهد تو را بآنچه در آنست از مصالح و مفاسد و منافع و مضرّات مانند خداى سبحانى كه داناى بتمام چيزها است.

(يا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ) اى مردم همه شما محتاج و نيازمنديد( إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُ‌) بسوى خدا و خدا بينياز است از عبادت شما و نيازى به چيزى ندارد.( (الْحَمِيدُ)) خدايى كه مستحق و شايسته سپاس و حمد است بر تمام كارهايش، پس نميكند آنچه را كه بسبب آن مستحق سپاس و شكر است.

سپس خبر داد از كمال قدرتش و فرمود:( إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ‌) اگر بخواهد شما را فانى و نابود ميكند.

(وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ) و يك آفرينش تازه‌اى سواى شما ميآورد و چنانچه شما را آفريد و چيزى نبوديد.

(وَ ما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ) و اين كار بردن شما و آوردن خلق ديگرى بر خدا ممتنع و مشكل نيست بلكه اين كار بر او سهل و آسان است.