ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢١٣ - تفسير

(إِلى‌ صِراطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ) يعنى دين خداى توانايى كه مغلوب نمى شود و خدايى كه بر تمام كارهايش پسنديده و او اللَّه تعالى است، و در اين آيه دلالتى است بر فضيلت علم و شرافت علماء و بزرگى مقامشان، سپس- خداوند سبحان برگشت بحكايت از كفّار و فرمود:

(وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا) و گفتند بعضى از كفّار به برخى ديگرشان، يا گفتند رهبران كفّار به پيروانشان بر طريق استبعاد و تعجّب و يا تمسخر و استهزاء.

(هَلْ نَدُلُّكُمْ عَلى‌ رَجُلٍ‌) آيا شما را دلالت كنيم بر مردى و منظورشان محمد ٦ بود.

(يُنَبِّئُكُمْ إِذا مُزِّقْتُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّكُمْ لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ) كه خبر ميدهد شما را هر گاه كه ريز ريز شديد و پراكنده گشتيد شما، هر آينه در خلق نويى خواهيد بود، يعنى مپنداريد كه شما برانگيخته خواهيد شد بعد از آنى كه استخوان پوسيده شده و خاك شديد و آن قول اوست،(" إِذا مُزِّقْتُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ") يعنى جدا جدا شده و ذرّات بدنتان پراكنده شد و پاره پاره شد بتمام پارگى و زمين و درندگان و پرندگان شما را خوردند.

(أَفْتَرى‌ عَلَى اللَّهِ كَذِباً) يعنى آيا مى‌بينيد كه او محمد بخدا دروغ بسته وقتى پنداشته كه ما بعد از مرگ مبعوث ميشويم، و آن استفهام تعجّب و انكارى است.

(أَمْ بِهِ جِنَّةٌ) آيا باو جنون و ديوانگى عارض شده كه بچيزى كه نميداند