ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٤٧٢ - تفسير

كننده نيستيد، سپس خداوند سبحان بيان فرمود كه ايشان قدرت بر يارى كردن هم را ندارند، پس فرمود:

(بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ‌) بلكه ايشان در اين روز مطيع و فرمان بردارانند، و معناى استسلام اينست كه بدون نزاع و كشمكش آنچه در دست دارد بياندازد.( وَ أَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى‌ بَعْضٍ يَتَساءَلُونَ‌) و اين اخبار- از خداى سبحان است كه هر يك از ايشان بر رفيقش كه او را فريفته و گول زده رو نموده و بر روش خشونت و تندى ميگويد چرا مرا فريب دادى، و او در پاسخ ميگويد، تو چرا پذيرفتى از من.

و بعضى گفته‌اند پيروها رو به متبوع و پيروى شده‌ها و آنها رو باينها نموده يكديگر را ملامت و سرزنش نموده و با هم خصومت و نزاع ميكنند.

(قالُوا إِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنا عَنِ الْيَمِينِ‌) جبائى گويد: كفّار باغوا كنندگان خود ميگويند شما بوديد كه از در نصيحت و خيرخواهى و سمت راست و بركت ميآمديد نزد ما و براى اين ما اقرار كرديم براى شما، و عرب به كسى كه از سمت راست آيد تفأّل خيره زده و بآن تبرّك ميجويند.

و زجاج گويد: يعنى شما بوديد كه پيش تر از در دين ميآمديد و بما نشان ميداديد كه حق و دين چيزى است كه ما را بدان گمراه نموديد و يمين عبارت از حق است.

و فراء گويد: يعنى شما بوديد كه نزد ما از راه قوّت و توانايى آمده و ما را از قوى‌ترين صورتها فريب ميداديد، و از آنست آيه شريفه‌( فَراغَ عَلَيْهِمْ ضَرْباً بِالْيَمِينِ‌)[١] پس حمله كرد برايشان با زدن و شكستن آنها را

[١]- و الصافات آيه: ٩٣.