ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٤٨٠ - تفسير

تفسير:

سپس خداوند سبحان بيان فرمود آنچه را كه به بندگان پاكش وعده داده از اقسام نعمتها پس گفت:

(أُولئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ‌) براى آن جماعت پاكانست روزى معيّن كه قرار داده براى آنها تصرّف در آن را و فرمان داد براى ايشان بسبب آن در اوقات آينده در هر وقتى روزى معلوم مقدّرى سپس آن روزى را تفسير كرد بآنكه گفت:

((فَواكِهُ)) و آن جمع فاكهه كه بتمام ميوه‌هاى تر و خشك گفته ميشود كه بسبب تصرّف آن متنعّم و مسرور ميشوند.( وَ هُمْ مُكْرَمُونَ‌) و ايشان با اين نعمتها محترم و بزرگوار هستند، و ضد اكرام اهانت است.

(فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ‌) يعنى و ايشان با اين مقام در باغهاى بهشت كه در آن انواع نعمتهاست بهره‌مند بآن ميشوند. (عَلى‌ سُرُرٍ) و آن جمع سرير يعنى تخت است (مُتَقابِلِينَ‌) روبروى هم نشسته و بنگاه كردن برخى از ايشان بصورت برخى ديگر كامياب ميشوند و نمى‌بينند بعضى از ايشان‌