ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٨١ - دليل

افروخته براى ايشان مهيّا كرده است.

٦٥- در حالى كه هميشه در آن آتش جاويد باشند و دوستى نيابند و نه مددكارى.

٦٦- (اى پيامبر بخاطر بياور) روزى را كه رويهاى ايشان را در آتش بگردانند در حالى كه گويند اى كاشكى خداى را فرمان بردارى ميكرديم و پيغمبر را فرمان ميبرديم.

٦٧- ميگويند پروردگارا ما مهتران و بزرگان خويش را فرمان برديم پس ما را از راه راست گمراه كردند.

٦٨- پروردگارا از اين عذاب بايشان دو چندان بده و ايشان را از رحمت خود دور گردان دور كردنى بزرگ.

٦٩- اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد مانند آن جماعتى كه موسى (ع) را رنجانيدند مباشيد و خدا او را از آنچه گفته بودند پاك گردانيد و موسى (ع) نزد خدا آبرومند بود.

قرائت:

ابن عامر و يعقوب و سهل (ساداتنا) با الف و كسره تا قرائت كرده، و ديگران (سادتنا) بدون الف خوانده‌اند.

عاصم (كبيرا) با باء خوانده باقى از قاريان (كثيرا) با ثاء قرائت كردند و در شواذ عيسى بن عمران (يوم تقلّب وجوههم) با نون قرائت كرده، و ابن مسعود و اعمش (و كان عبد اللَّه وجيها) خوانده‌اند.

دليل:

ابو على گويد: سادة بر وزن فعله مانند كتبه و فجره گويد: