ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٩٦ - امانت چيست؟
ساختم، پس امتناع كرد از پاسخ دادن و البته آن اخبار از حال است كه از آن تعبير بذكر جواب و سؤال شده و مىگويى كه فلانى دروغى گفت كه كوهها تحمّل آن را نتوانند، و خداوند سبحان فرمود: فقال لها و للارض ائتيا طوعا و كرها قالتا اتينا طائعين، پس بآسمان و زمين فرمود بيائيد بسوى ما در حال رضا و يا عدم رضا گفتند ما بسوى تو مىآييم در حالى كه با طوع و رغبتيم[١] و خطاب كسى كه نميفهمد صحيح نيست شاعر گويد:
|
فاجهشت للبوباة حين رأيته |
و كبّر للرحمن حين رآني |
|
پس هول كردم و ترسيدم هنگامى كه ديدم علامت و نشانه قبيله معشوقهام را و او براى خدا تكبير گفت وقتى كه مرا ديد.
|
فقلت له اين الذين عهدتهم |
بجنبك فى خفض و طيب زمانى |
|
پس باو گفتم كجا رفتند آنهايى كه با ايشان پيمان بستم در كنار تو در حالى كه در زندگانى خوش و زمان خوشى بودند.
|
فقال مضوا و استودعونى بلادهم |
و من ذا الذى يبقى على الحدثان |
|
پس گفت گذشتند و بلادشان را برسم امانت بمن سپردند و كيست آنكه بر اين دنيا و عالم حادثه باقى بماند، و ديگرى گويد:
|
فقال لى البحر اذا جئته |
و كيف يجيب ضرير ضريرا |
|
[١]- سوره فصّلت آيه: ١١- مترجم گويد، علم انروز ثابت كرده كه همه- موجودات گوش شنوا و چشم بينا و زبان گويا دارند و آيات عديده قرآن مثل و ان من شىء الا يسبّح بحمده، يومئذ تحدث اخبارها و ... مؤيد اين موضوع است، مولى جلال الدين رومى گويد:
|
جمله ذرّات عالم در نهان |
با تو ميگويند روزان و شبان |
|