ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٧٤ - ترجمه

ترجمه:

١١- فقط ميترسانى كسى را كه پيروى از قرآن كند و از خداى بخشنده در پنهان بترسد پس او را بآمرزش گناهان و پاداشى بزرگوار مژده بده.

١٢- البتّه ما مردگان را زنده ميكنيم و هر نيك و بد را كه پيش فرستاده‌اند با آثار وجوديشان ثبت خواهيم كرد و هر چيزى را در دفتر پيشواى روشن بشماره آورديم.

١٣- (اى پيغمبر) داستان مردم انطاكيه را براى ايشان بيان كن آن دم كه فرستادگان بدان ده آمدند.

١٤- وقتى كه (دو تن از آنان) را بسوى ايشان فرستاديم و اهل آن ده آن دو پيامبر را دروغگو شمردند و ما آن دو نفر را بفرستادن سوّمى نيرو داديم، پس گفتند ما بسوى شما فرستاده شده‌ايم.

١٥- مردم آن شهر گفتند شما جز بشرى چون ما نيستيد و خداى بخشنده هيچ چيز (از وحى) نفرستاده است و شما جز دروغگويان نيستند.

١٦- رسولان گفتند كه پروردگار ما ميداند كه ما بطور قطع بسوى شما فرستاده شده‌ايم.

١٧- و بعهده ما جز پيام رساندن آشكار نيست.

١٨- اهل آن شهر گفتند ما جدّا بآمدن شما فال بد زده‌ايم اگر از اين گفتار باز نايستيد شما را سنگ سار خواهيم كرد و بطور مسلّم از جانب ما به شما شكنجه‌اى دردناك ميرسد.

١٩- رسولان گفتند منشأ فال بد شما همراه شماست آيا اگر يادآور شويد بلكه شما گروهى از حدّ در گذشته‌ايد.