ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٤٧٤ - تفسير

ترجمه:

٣١- پس گفتار پروردگارمان بر ما راست آمد زيرا كه ما چشنده‌ايم.

٣٢- پس شما را گمراه ساختيم زيرا كه خود گمراه بوديم.

٣٣- در نتيجه آن روز ايشان همه در عذاب شريكند.

٣٤- البتّه ما با گنهكاران همچنين ميكنيم.

٣٥- زيرا كه ايشان چنين بودند زمانى كه بايشان ميگفتند كه كلمه توحيد را بر زبان رانيد تكبّر ميورزيديد.

٣٦- و ميگفتند آيا براى سخن شاعرى ديوانه خدايان خويش را رها كنيم.

٣٧- بلكه محمد" ص" حق را آورد و پيغمبران را تصديق كرد.

٣٨- البتّه شما مشركان شكنجه دردناك را خواهيد چشيد.

٣٩- و شما را جز در مقابل آنچه ميكرديد جزا نميدهد.

٤٠- مگر بندگان خدا كه پاكانند.

تفسير:

تمام اين آيات حكايت از كفّاريست كه گفتند و نيست ما را بر شما سلطه و غلبه سپس گفتند:( فَحَقَّ عَلَيْنا قَوْلُ رَبِّنا) يعنى لازم شد بر ما قول پروردگارمان به اينكه ما ايمان نمى‌آوريم و بر كفر خواهيم مرد يا واجب شد بر ما عذابى كه آن را مستحق شديم بر كفر و فريبمان‌( إِنَّا لَذائِقُونَ‌) بدرستى كه ما چشنده عذاب هستيم يعنى ما آن را احساس ميكنيم چنانچه احساس طعام را بسبب ذائقه و چشيدن مينمائيم سپس اعتراف ميكنند به اينكه ايشان اغوا كردند آنان را به آنكه گفتند( فَأَغْوَيْناكُمْ‌) يعنى ما ايشان را از حق گمراه كرديم و به باطل‌