فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٩٦ - عيوب موجب فسخ نكاح آیت الله رضا استادى
٦. مقتضاى اصل، عدم تأثير فسخ در نكاح است و قول به تأثير آن در برخى عيوب و يا همه آنها، نياز به دليل خاص دارد.
روايات
پس از ذكر نكات ياد شده و روشن شدن محل بحث، به بررسى روايات مىپردازيم. روايات مربوط به اين بحث را مىتوان به چند دسته تقسيم كرد:
روايات دسته اول: دسته اول رواياتى است كه دلالت دارد ـ و يا ادعا شده كه دلالت دارد ـ بر اينكه عيب به صورت مطلق تأثيرى ندارد:
روايت ذيل از كتب اربعه نقل شده است:
عن أبي علي الأشعري، عن محمد بن عبدالجبار، عن صفوان بن يحيى، عن أبان، عن غياث الضبي، عن أبي عبداللّه(ع) قال في العنّين: إذا علم أنّه عنّين لايأتي النساء فرّق بينهما و إذا وقع عليها وقعة واحدة لم يفرّق بينهما والرجل لايردّ من عيب؛ (١)
امام صادق(ع) در مورد عنين فرمود: هرگاه معلوم شود كه زوج عنين است و نمىتواند با زنان آميزش كند، ميان آن دو جدايى افكنده مىشود، لكن اگر يك بار با همسرش آميزش كند، ميان آن دو جدايى انداخته نمىشود، و ازدواج مرد به هيچ عيبى فسخ نمىگردد.
در كافى به جاى غياث ضبى، عبّاد ضبى آمده است.
در فقيه سند روايت به اين شكل آمده: روى صفوان بن يحيى، عن أبان عن غياث عن أبي عبداللّه... .
در كتاب روضة المتقين اين روايت موثق شمرده شده است. در حاشيه جامع
(١) تهذيب الاحكام، ج٧، ص٤٥٩؛ كافى، ج٥، ص٤١٠؛ من لايحضره الفقيه، ج٣، ص٥٥٠؛ استبصار، ج٣، ص٢٥٠؛ وافى، ج١٢، ص٥٧٢.