فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣١٥ - همراه با دايرة المعارف فقه اسلامى - اثر

همراه با دايرة المعارف فقه اسلامى

اثر

اول. تعريف

الف) تعريف لغوى: «اثر» درلغت، سه ريشه دارد: (١)

١. مقدم داشتن چيزى؛ وقتى كه گفته مى‌شود: «أثِرتُ بأن أفعلَ كذا»، يعنى آن را قبل از هر كار انجام مى‌دهم. «ايثار» از همين ريشه گرفته شده است.

٢. ذكر چيزى. «أثرتُ الحديث أثراً»، به معناى اين است كه حديث را نقل كردم. اثر در اينجا اسم مصدر است. حديث مأثور نيز به معناى حديث منقول به كار رفته است. (٢)در لسان العرب آمده است: «حديث مأثور حديثى است كه بعضى از مردم آن را به برخى ديگر خبر مى‌دهند و آيندگان از گذشتگان نقل مى‌كنند». (٣) راغب مى‌گويد: «أثرت العلم»، بدين معناست كه علم را روايت كردم. آثُره، أثراً