اگر مرد بيمار همسر خود را طلاق بدهد، زن تا يك سال از وى ارث مى‌برد مگر شوهر بهبودى يابد [و به علت ديگرى غير از آن بيمارى كه طلاق در آن واقع شده بميرد] يا زن ازدواج مجدّد نمايد.

مرد از زن مادامى كه در عده طلاق رجعى است ارث مى‌برد.

بنابر ديدگاه درست، مرد و زنى كه ازدواج موقّت كرده‌اند، هر چند شرط توارث كرده باشند، از يكديگر ارث نمى‌برند.(بنا بر نظر مشهور در ازدواج موقّت زن و شوهر بدون شرط توارث از يكديگر ارث نمى‌برند. و در ثبوت توارث در صورت شرط آن در عقد، اختلاف است. [جواهر ٣٠ / ١٩٠ ـ ١٩٣])

وَلاء:

بر خلاف زوجيّت كه با همه طبقات ارث جمع مى‌شد، ولاء مترتّب بر سه طبقه مذكور در باب نسب مى‌باشد و بسان طبقه چهارمى است كه در صورت نبود سه طبقه قبل نوبت به آن مى‌رسد. ولاء داراى اقسامى است:

قسم نخست: ولاء عتق: آزاد كننده برده در صورت وجود شرايط زير از او ارث مى‌برد:

١. برده را مجانى و تبرّعاً آزاد كرده باشد.

٢. از جنايت برده تبرّى نكرده باشد.

در صورت وجود دو شرط بالا و در صورتى كه آزاد كننده مرد باشد ارث بَرده و ارث

(٢٧) از آن جمله است: شيخ صدوق در مقنع، ص ٣٥٨ و شيخ طوسى در ايجاز، ص ٢٧٦؛ و همين رأى را برگزيده‌اند: ابن زهره در غنيه، ص ٣٣١؛ ابن ادريس در سرائر، ج٣،ص ٢٨٣؛ محقق حلّى در شرايع، ج٤،ص ٨٣٥؛ علامه حلّى در قواعد، ج٢،ص ١٧٨؛ تحرير، ج٢،ص ١٦٨؛ همچنين شهيد اوّل و شهيد ثانى در لمعه، ص ٢٤٨، و مسالك، ج١٣،ص ١٧٧ همين ديدگاه را برگزيده‌اند. صاحب جواهر در ج٣٩، ص ١٩٦ نيز همين ديدگاه را انتخاب كرده است.