فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٠٠ - رسالۀ خطى جواهر الفرائض در ارث خواجه نصيرالدين طوسى
انسان مشكوك كسى است كه با مادرش علاوه بر پدرش، ديگرى نيز نزديكى كرده است. اصحاب گفتهاند: بر پدر سزاوار است كه بر چنين فرزندى انفاق كند و به قدر نياز براى وى مال كنار بگذارد.
فصل
اگر مردى بيش از يك زن داشته باشد، يك چهارم [در صورت بچه نداشتن مرد] يا يك هشتم [در صورت بچه داشتن]ميان آنها يكسان تقسيم مىشود، مگر زنها متفاوت باشند؛ بدين معنا كه همسر بودن برخى از آنها قطعى و همسر بودن برخى ديگر مشكوك باشد؛ بسان اين كه ميان آنها يكى مطلّقه باشد و براى ما معلوم نباشد كه كدام يك از آنهاست؛ در اين صورت سهم زنهاى قطعى از اصل فرض داده مىشود و باقيمانده ميان زنهاى مشكوك تقسيم مىشود.
امّ ولد [كنيزى كه از مولا بچه داشته باشد] از سهم ارث بچهاش آزاد مىشود. حال اگر از ميت هيچ مالى جز همين امّ ولد باقى نمانده باشد، به اندازه سهم فرزندش آزاد مىشود و در باقيمانده بهاى خود به كار گرفته مىشود تا همهاش آزاد شود.
اگر مولا به اندازه بهاى امّ ولد مديون باشد، وى را قيمت گذارى كرده و از فرزندش
(٤٨) و آن گاه كه مرگش فرا مىرسد، مقدارى مال در حدّ نياز و شأن وى براى او كنار بگذارد، و پس از مرگ وى، به فرزند مشكوك ارث تعلّق نمىگيرد و اگر هيچ وارثى ـ نه فرزند و نه همسر ـ نداشت، تركه او براى بيت المال خواهد بود.»